پژوهش میدانی در مورد تن فروشی در تهران

تن فروشی در تهران
ژاله شادی‌طلب استاد جامعه شناسی:‌در مورد تعداد زنان تن‌فروش در تهران یا کل کشور عدد و رقم دقیقی ندارم اما در سال ۱۳۸۶ پژوهشی را آقای سعید مدنی به‌همراه تعدادی از اساتید دیگر در شهر تهران انجام دادند که این پژوهش به‌سفارش وزارت بهداشت بود.
این استاد جامعه شناسی گفت: در این پژوهش غیر از زنان تن‌فروش راجع به مشتریان آنها نیز بررسی‌هایی صورت گرفته است. تعداد زنان تن‌فروشی که در این پژوهش با آنها صحبت شده حدود ۳۰۰ نفر است که این افراد عمدتاً از خیابان‌ها انتخاب شده‌اند و این‌گونه نبوده که به‌سراغ زنان بازداشت شده یا مراجعه کننده به یک مرکز حمایتی بروند. ۳۰۰ پرسشنامه در این تحقیق به‌همراه ۷۵ مصاحبه عمیق تکمیل شد.

۹ درصد زنان نخستین بار با اجبار همسر به تن‌فروشی روی آورده‌اند

شادی‌طلب درخصوص وضعیت اجتماعی و اقتصادی زنان قبل از تن‌فروشی براساس پژوهش صورت گرفته عنوان کرد: ۷۶ درصد زنان تن‌فروش سابقه فرار از منزل نداشتند. ۲۳ درصد قبل از تن‌فروشی سابقه مصرف مواد مخدر داشتند. ۱۲ درصد سابقه بازداشت و زندان داشتند. ۷ درصد از آنها اعلام کردند که تن‌فروشی را اولین بار برای تهیه مواد آغاز کردند. ۹ درصد اولین تن‌فروشی را با اجبار همسر و ۱۸ درصد با اجبار والدین که عمدتاً پدر بود، آغاز کردند.
وی با اشاره به اینکه تعداد زیادی از زنان تن‌فروش جوان بودند، ادامه داد:‌ ۷۰ درصد زنان تن‌فروش کمتر از ۵ سال بود که این کار را شروع کرده بودند.

دلایل تن‌فروشی

این جامعه شناس درخصوص مهترین عوامل مؤثر بر تن‌فروشی گفت:‌ مسئولیت تأمین مخارج چند نفر مهمترین دلیل گرایش زنان به این کار بود و در رده‌های بعدی عواملی همچون سابقه بازداشت و جرم پدر، وضعیت تأهل و حضور بین دوستان تن‌فروش قرار داشتند.
وی با اشاره به وضعیت فعالیت اقتصادی زنان قبل از تن‌فروشی عنوان کرد: ۲۲ درصد شاغل بودند و ۸۰ درصد عنوان کردند که قبل از تن‌فروشی هیچ شغلی نداشتند، ۴۳ درصد بیکار و ۱۵ درصد خانه‌دار بودند.

وضعیت اشتغال زنان قبل از تن‌فروشی

شادی‌طلب بیان کرد:‌ ۲۲ درصد از زنانی که قبل از تن‌فروشی شاغل بودند در بخش‌های مختلفی بدین شرح مشغول به کار بودند: ۸ درصد کارمند اداری، ۷ درصد منشی‌گری، ۴ درصد فروشنده، ۷ درصد آرایشگری، ۵ درصد کارگری و ۲ درصد کار سیاه و غیرقانونی که عمدتاً فروش مواد مخدر بود. زنانی که قبلاً شاغل بودند شغلشان به‌گونه‌ای نبوده است که درآمد کافی را برای اداره زندگی آنها تأمین کند.

وضعیت سنی زنان تن‌فروش

شادی‌طلب با اشاره به گروه‌های سنی زنان تن‌فروش اظهار داشت:‌ اغلب آنها از سن ۲۰سالگی این کار را آغاز کرده بودند که بعد از ۵ سال فعالیت در این کار در سن ۲۵سالگی قرار داشتند، همچنین نخستین ازدواج دائم آنها بین سنین ۱۵ تا ۱۸ سال بود. ۱۱ درصد ازدواج دائم، ۴۲ درصد مجرد، ۳۹ درصد مطلقه و ۴ درصد بیوه بودند.
وی درخصوص سطح تحصیلات زنان تن‌فروش گفت:‌ ۶ درصد بیسواد و ۱۴ درصد مدرک بالای دیپلم داشتند که این موضوع یک هشدار جدی است.

مشتریان زنان تن‌فروش

این جامعه‌شناس درخصوص مشتریان زنان تن‌فروش بیان کرد:‌ اکثر این زنان گفته بودند که مشتریان هوس‌باز آنها بین سنین ۳۰ تا ۵۰ سال هستند و نیمی از آنها متأهل هستند، ۲۵ درصد مشتریان مجرد، اغلب دارای تحصیلات عالی و‌ ۸۰ درصد شاغل و جزو گروه‌های پردرآمد هستند.
شادی‌طلب درخصوص روش‌های جذب مشتری توسط زنان تن‌فروش افزود:‌ روش جذب آنها در ابتدا از کنار خیابان بود اما پس از مدتی فعالیت ۴۲ درصد از طریق روابط اجتماعی، ۲۲ درصد کنار خیابان و ۲۵ درصد از طریق تماس تلفنی مشتریان خود را جذب می‌کردند. بسیاری از مشتریان این زنان را به خانه می‌بردند زمانی که همسرشان خانه نبوده است.
وی ادامه داد: تعداد مشتریان این زنان در طول هفته ۹ نفر بود و عمده مشتریان از شمال و مرکز شهر بودند.
این جامعه‌شناس درخصوص آلودگی زنان تن‌فروش به ایدز گفت:‌ ۷۵ درصد این زنان درباره ایدز اطلاعاتی ندارند و ۶۸ درصد مجردها و ۷۵ درصد از مطلقه‌ها هرگز آزمایش ایدز نداده‌اند.

بیش از نیمی از زنان و مردان پس از ازدواج دچار مشکلات جنسی می شوند

اختلال جنسیحافظون: دکتر عفت السادات مرقاتی خویی با اشاره به اینکه احتمال اینکه زوجی در صورت مواجهه با مشکلات جنسی در زندگی شان به متخصص در حوزه جنسی مراجعه کنند امروزه افزایش پیدا کرده است اظهار کرد: دلیل آن نگاه بدون تعصب و جامع به موضوعات جنسی در جامعه می تواند باشد.

او در ادامه بیان کرد: لذا در جامعه زمان مراجعه را شاید همان دیدگاه ها، باورها و تعصبات نسبت به مسائل جنسی تعیین می کند. تعدادی از افراد معتقدند نباید برای کمک گرفتن راجع به مشکلات جنسی شان مراجعه کنند چون روابط جنسی را موضوعی بسیار خصوصی می دانند، عده ایی دیگر باور دارند که مشکل جنسی خودبخود حل می شود و آن را به فطرت جنسی و گذر زمان واگذار می کنند، برخی معتقدند باید با آن ساخت و هیچکس قادر به حل مشکل آنها نیست . باید بگویم همه این باورها به نوعی نادرست هستند!

این رفتار شناس جنسی گفت: البته دربعضی مواقع هم کارکنان و ارائه دهندگان خدمات بهداشتی-درمانی از طرح موضوع و کمک به مردم در مشکلات جنسی اجتناب می ورزند چون با موضوعات جنسی راحت نیستند؛ و از طرح موضوع به شدت معذب هستند؛ و یا از دانش و مهارت کافی در این زمینه برخوردار نیستند. از نظر آماری مطالعات نشان داده اند که شیوع مشکلات جنسی در طول زندگی زنان ۶۸ درصد و در زندگی مردان ۵۴ درصد است. پس نمی توان با توجه به این آمار زوجین ایرانی را استثناء و بدون مشکل جنسی در طول زندگی شان تصور کرد! طبیعی است که با افزایش سن فرد و افزایش طول زندگی زناشویی، و وقایع طول زندگی هر زوجی بر تعداد ،حدت و شدت مشکلات جنسی می افزاید.

دکتر مرقاتی خویی در ادامه تصریح کرد: نباید فراموش کنیم که زیربنای ازدواج و روابط بین فردی در آن ازدواج را عواطف، محبت، عشق، همراه و همدل بودن تعیین می کند نه رابطه جنسی تناسلی صرف! پس هر گاه زوجین متوجه افول و یا کاهش یکی از آن مبانی و عوامل شدند به احتمال بسیار زیاد باید منتظر بروز مشکلات جنسی از هر نوعش باشند. چون رابطه جنسی خوشایند و به عنوان عامل و ضامن روابط خوب و لذت بخش بین زوجین، تنها محصول و پیامد رابطه صمیمانه، نزدیک، عاطفی و عاشقانه بین زن و شوهر است. در این صورت است که حتی اگر یکی از زوجین مشکل ارگانیک جنسی پیدا کرد به گونه ایی که عملکرد مناسب نداشت، لطمه چندانی به بدنه ازدواج و استحکام آن نخواهد خورد.

او با تاکید بر اینکه مشکلات و اختلالات جنسی مانند انسانها هستند در اشکال، اندازه و انواع مختلف دیده می شوند گفت: مشکلات جنسی زوجین الزاما شبیه یکدیگر نیست. تجربه مشکل جنسی به معنای این نیست که آن فرد ایرادی دارد بلکه اتفاقی هست که میتواند در هر مرحله از زندگی فرد به دلیلی و حتی بعضا بدون دلیل اتفاق بیافتد. چون مردم یاد گرفته اند که مشکلی در ارگان های جنسی موجب اختلالات جنسی می شود تا زمانی که ارگان های جنسی مشکلی پیدا نکرده است مردم مشکلات دیگر را شناسایی نمی کنند و طبیعتا از مراجع ذی صلاح کمک نمی گیرند.

این رفتار شناس جنسی در ادامه افزود: خبر خوب این است که اگر مشکل جنسی فقط به مشکلات ارگانیک محدود باشد هم تشخیص و هم درمان آسانتر است. بطور مثال مشکلات نعوظ در مردان به راحتی تشخیص داده می شود و به دلیل شناخته شدن عوامل ایجاد کننده، درمانگر امیدوار است که بتواند بیمار را کمک کند. بنابر این به زوجین توصیه جدی می شود که: با بروز هر مشکل ارتباطی، حتما از نظر جنسی هم از مراجع ذی صلاح و متخصص در زمینه جنسی و ازدواج کمک بگیرند و احتمال اثرات معکوس روابط جنسی بد خود را بر ایجاد مشکل فعلی را ارزیابی کنند. زوجین حتما منتظر بروز مشکل جنسی و یا بدتر شدن آن نباشند. مانند دیگر ابعاد زندگی شان که برای ارتقاء و بهتر شدن آنها تلاش میکنند، در زمینه زندگی جنسی شان هم از مشاورین متخصص در این زمینه کمک بگیرند. فراموش نشود که پیشگیری بهتر از درمان است!

مرقاتی خویی در ادامه تصریح کرد: با بروز هرگونه نگرانی در باره پاسخ ها و عملکرد جنسی، حتما و سریعا به متخصص جنسی مراجعه کنند؛ چون بی توجهی به مشکلات عملکرد جنسی نه تنها درمان آن را در دراز مدت دشوار می سازد، بلکه تاثیر منفی آن بر اعتماد به نفس فرد و روابط بین فردی با همسرش موضوع را پیچیده تر و بغرنج می کند. اصرار دارم که زوجین با وجود مشکل جنسی از نوع عملکردی آن را ایرادی بر فرد تلقی نکنند وفرد را در بروز این مشکل مقصر جلوه ندهند و او را برای اختلال عملکردی سرزنش نکنند چرا که اختلال جنسی مانند دیگر بیماریها به دلایل بیولوژیکی بروز می کنند و خود فرد دخالتی ندارد.

او در آخرین توصیه خود به زوجین اظهار کرد: موضوع جدی این است که زوجین به محض بروز نارضایتی و اختلال در روابط کلی بین خودشان به افراد متخصص مراجعه کنند؛ چرا که روابط بین زوج و روابط جنسی حلقه و سیکلی را تشکیل می دهند که اشکال در هر قسمت این دایره می تواند زندگی زناشویی را با مشکل و چالش روبرو کند. برای مراجعه به مشاور یا درمانگر زوجین باید در رابطه با آن مشکل با یکدیگر صحبت کرده باشند، بدون مقصر جلوه دادن دیگری به مشکل جنسی به لنز و عینک مجزا نگاه کنند و سعی کنند راجع به علل و ریشه های به یک نتیجه مشترک برسند و سپس به همراه یکدیگر برای حل آن مشکل مراجعه کنند. فراموش نکنید هر مشکل جنسی در ازدواج دو سر طیف دارد زن و شوهر! بنابراین باید مشکلات جنسی به دست هر دو نفر حل شود.

دستگیری عوامل اخاذی به بهانه ازدواج موقت

اخاذی به بهانه ازدواج موقت

رئیس پلیس آگاهی غرب تهران از دستگیری اعضای باندی که با طعمه قراردادن یک زن به بهانه‌ ازدواج موقت افراد را به داخل منزلی در فردوسیه شهریار می‌کشاندند و از آنها اخاذی می‌کردند خبر داد.
به گزارش ایسکانیوز منصور خدادادی با اعلام این خبر گفت: فردی به پلیس آگاهی مراجعه کرد و گفت چند روز پیش با خانمی که خود را مطلقه معرفی کرده بود آشنا شده و برای آشنایی بیشتر با انگیزه ازدواج موقت با او به منزلش در فردوسیه می‌رود پس از ورود به منزل بلافاصله دو مرد وارد منزل شده و او را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند و از او فیلمبرداری کرده و پول و مدارکش را به سرقت می‌برند.
رئیس پلیس آگاهی غرب تهران با اشاره به اینکه ضاربان با تهدید شاکی از طریق تلفن در مقابل منتشر نکردن فیلم‌های او در فضای مجازی و پس دادن مدارکش مبلغ ۳۰ میلیون تومان پول نقد درخواست می‌کنند گفت: با استفاده از اقدامات فنی و پلیسی و بررسی دوربین مداربسته محیط اطراف محل وقوع جرم در نهایت سارقان مورد شناسایی قرار گرفتند و با قرار صوری جهت دریافت مبلغ درخواستی، طی یک عملیات ضربتی و غافلگیرانه دستگیر شدند.

خدادادی تاکید کرد: در بازجویی متهمه اعتراف کرد که به دلیل فقر شدید مالی و اعتیاد شدید همسرش به مواد مخدر با همدستی برادر و همسر خود از قبل اقدام به طرح و برنامه‌ریزی نقشه اخاذی می‌کردیم و با اغفال شاکی به بهانه ازدواج موقت، او را به داخل منزل کشانده و اخاذی می‌کردیم.
رییس پلیس آگاهی غرب استان تهران گفت: متهمان پس از تشکیل پرونده به مرجع قضایی تحویل داده شدند.

نکاتی درباره ازدواج موقت

بیوه‌شدن زن و چگونگی سپری‌کردن این ایام، خود تابع احکامی است که لازم است زنان، نسبت به آن آگاهی داشته باشند. از دست دادن همسر‌ یا طلاق، به معنای پایان یافتن رابطه زوجیت، اثرات وضعی و فقهی را برای زن به همراه دارد و زن موظف است به علل گوناگون، مدت زمانی را بدون رابطه زوجیت به‌سر برد تا بتواند ازدواج مجددی داشته باشد؛ این ایام را عده می‌نامند.

چه کسانی عده ندارد؟

به فتوای همه مراجع (حضرات آیات خمینی، مکارم‌شیرازی، زنجانی، سبحانی، مظاهری، بهجت، فاضل‌لنکرانی و…) زنی که از همسرش جدا شده است، اگر ۹ سالش تمام نشده باشد؛ و همچنین زن یائسه، عده ندارد.

بنابر قول حضرات آیات امام خمینی، مکارم‌شیرازی، سبحانی و مظاهری، عده نداشتن زن به این معناست که اگر چه شوهرش با او نزدیکی کرده باشد، بعد از طلاق می‌تواند فوراً شوهر کند.

از این بیان می‌توان دریافت زنی که شوهرش با او نزدیکی نکرده است نیز عده ندارد؛ چنان‌چه آیت‌الله زنجانی فرموده‌اند: اگر شوهر زنش را پیش از نزدیکی با او طلاق دهد، عده ندارد و زن می‌تواند بعد از طلاق فوراً شوهر کند.

آیت‌الله مکارم‌شیرازی، فلسفه عده را چنین بیان می‌کنند: «مسئله عده زنان، فلسفه‌های متعددى دارد و منحصر به مسئله انعقاد فرزند نیست؛ لذا در تمام مواردى که شرع گفته است، زن باید عده نگه‌دارد، هرچند عقیم و نازا باشد، یا رحم خود را برداشته باشد یا فرضاً چند سال است از شوهر خود جدا زندگى مى‌کند؛ در تمام این صورت‌ها باید عده نگهدارد.»

عده طلاق

امام‌ خمینی (ره) می‌فرمایند: زنی که ۹ سالش تمام شده و یائسه نیست، اگر شوهرش با او نزدیکی کند و طلاقش دهد، بعد از طلاق باید عده نگه دارد؛ یعنی بعد از آن‌که در پاکی طلاقش داد، به قدری صبر کند که دوباره حیض ببیند و پاک شود و همین‌که حیض سوم را دید، عده او تمام می‌شود و می‌تواند شوهر کند.

در حقیقت بنابر نظر حضرات آیات مکارم‌شیرازی، مظاهری، وحیدخراسانی، تبریزی، ملاک عده در طلاق، دو بار پاک‌شدن از حیض است و بار سوم که حیض دیده شد، عده به اتمام رسیده است.

اما ممکن است زن جزو کسانی باشد که حیض نمی‌بینند؛ در این شرایط حضرات آیات امام‌ خمینی، سیستانی، زنجانی، اراکی، صافی، وحیدخراسانی می‌فرمایند: زنی که حیض نمی‌بیند اگر در سن زن‌هایی باشد که حیض می‌بینند، چنان‌چه شوهرش بعد از نزدیکی‌کردن او را طلاق دهد، باید بعد از طلاق تا سه ماه عده نگه دارد.

و آیت‌الله مکارم‌شیرازی توضیح می‌دهند: منظور از سه ماه آن است که اگر اول ماه است، سه ماه تمام هلالی و اگر روز دیگری از ماه است مانند پنجم یا دهم، هنگامی‌که پنجم یا دهم ماه چهارم شود، عده او تمام است؛ مثلاً اگر پنجم ماه رجب او را طلاق گفته، پنجم ماه شوال عده او تمام است.

آن‌چه گذشت در مورد زن غیرباردار بود، اما اگر زنی باردار طلاق داده شود، آیت‌الله وحیدخراسانی می‌فرمایند: عده او تا زمانی‌که وضع حمل نماید، ادامه دارد؛ و این قول تمام مراجع است.

زن، در پایان زمان عقد موقت نیز، ملزم به نگهداشتن عده است. امام خمینی، حضرات آیات مکارم‌شیرازی، صافی‌گلپایگانی، تبریزی، سیستانی،‌ فاضل‌لنکرانی، وحیدخراسانی می‌فرمایند: عده عقد موقت برای زنی که عادت ماهانه می‌بیند، به مقدار دو حیض کامل است و اگر عادت نمی‌بیند، چهل و پنج روز تمام است.

عده وفات

وفات نیز عاملی است که باعث انقطاع زوجیت می‌شود. لذا زن با فوت همسر نیز باید عده نگاه دارد، اما مدت عده‌ای که لازم است زن برای فوت همسر نگاه دارد، با عده طلاق متفاوت است.

آنچه فقها می‌گویند آنست که زنی که شوهرش مرده است باید تا چهار ماه و ده روز عده نگه دارد؛ اگرچه یائسه یا صیغه باشد، یا شوهرش با او نزدیکی نکرده باشد. این قول همه مراجع اعم از امام خمینی (ره) و حضرات آیات وحیدخراسانی، تبریزی، سیستانی،‌ بهجت، مکارم‌شیرازی و فاضل‌لنکرانی و… است.

هم ایشان معتقدند در صورتی‌که زن باردار باشد،‌ مدت عده تا زمان وضع حمل او خواهد بود؛ ولی اگر پیش از گذشتن چهار ماه و ده روز، بچه‌اش به دنیا آید، باید تا چهار ماه و ده روز از مرگ شوهرش صبر کند.

همچنین بنابر نظر همین مراجع، اگر شوهر زن غایب یا در حکم غایب باشد، ابتدای عده وفات برای زن، از موقعی است که زن از مرگ شوهر مطلع شود؛ و آیت‌الله سیستانی تصریح می‌کنند: نه از زمان مرگ شوهر.

در عده وفات نکته‌ای که وجود دارد آنست که عده نگاه‌داشتن، تنها به معنای ازدواج‌نکردن نیست؛ بلکه مسائل دیگری نیز باید رعایت شود.

طبق نظر امام خمینی (ره) و حضرات آیات فاضل‌لنکرانی، سیستانی، سبحانی و مظاهری: زنی که در عده وفات است، حرام است که لباس الوان بپوشد و منظور از الوان در لسان فقها، لباس‌های زینتی و هر لباسی است که در عرف زینت محسوب می‌شود.

امام خمینی (ره) در ادامه بیان حرمت پوشیدن لباس الوان، سرمه‌کشیدن و کارهای دیگری را که زینت حساب می‌شود را نیز حرام دانسته‌اند.

اما حضرات آیات مکارم‌شیرازی و زنجانی تنها بر خودداری از انجام چنین اعمالی تأکید داشته‌اند و ذکری از حرمت به میان نیاورده‌اند.

نکات

در مورد این‌که زن زناکار نیز عده دارد یا خیر، فقها قایل به عدم لزوم نگاه‌داشتن عده‌اند؛ آیت‌الله مکارم‌شیرازی می‌فرمایند: هر نوع جدایی زن از مرد بعد از انجام عقد و دخول، عده دارد و در مورد زنا نیز احتیاط آن است که به اندازه یک‌بار عادت و پاک‌شدن، از نکاح خودداری کنند.

و در مورد عده زنی که داروی ضدحاملگی مصرف می‌کند یا رحم او برداشته شده است نیز فقها به اتفاق قائل به لزوم رعایت مدت زمان عده‌اند. آیت‌الله مکارم‌شیرازی در این زمینه می‌فرماید: «از مجموع ادله شرعیه استفاده می‌شود که نگه‌داشتن عده تنها به خاطر احتمال باردارى نیست، و این در واقع یکى از علل آن است؛ نه تنها علت و یکى از علل آن، حفظ حریم زوجیت است؛ به همین دلیل اگر شوهر یک سال در مسافرت باشد و زنش را طلاق دهد، همه مى‌گویند باید عده نگه دارد؛ درحالى‌که بعد از غیبت یک‌ساله، احتمال انعقاد ولد وجود ندارد. همچنین اگر شوهر در زندان باشد، یا بر اثر بیمارى گرفتار عنن گردد، و یقین پیدا کنیم که شوهر براى همیشه عقیم شده، در تمام این فروض، عده بر زن لازم است؛ درحالى‌که احتمال انعقاد نطفه وجود ندارد.»

ازدواج موقت در اسلام

ازدواج موقت در اسلام
دین اسلام در مورد ازدواج بسیار سفارش کرده است و ایات و احادیث فراوانی در باره ازدواج وجود دارد و همواره تشکیل خانواده و تامین مشروع نیاز جنسی در دین اسلام مهم و با ارزش بوده است.
ازدواج موقت یک نوع از ازدواج است که در مواقعی که امکان ازدواج دائم وجود ندارد توصیه شده است.
ازدواج موقت به تنهایی بقاء نسل و تشکیل خانواده و تامین نیاز جنسی را تضمین نمی کند همان طور که ازدواج دائم به تنهایی جوابگوی این مسائل نیست.
اسلام در درجه اول به ازدواج دائم سفارش می کند و تاکید دارد و در درجه بعد برای کسانی که شرایط برای ازدواج دائم را ندارند و نمی توانند خویشتن داری کنند ، ازدواج موقت را ارائه می کنند.
اسلام افرادی را که توانایی ازدواج دائم ندارند یا شرایط خاصی ( ۲ ) دارند را رها نکرده است و برای انها برنامه دارد. اسلام با ارائه ازدواج موقت هم نیاز جنسی و عاطفی مردان و زنان را تامیین می کند و هم راه های سو استفاده را از بین می برد.
در ازدواج موقت همانند ازدواج دائم مهریه در نظر گرفته شده است و بدون مهریه صیغه صحیح نیست. اسلام برای اثبات مهر و علاقه مرد به زن ، تعیین می کند که مرد بخشی از مال خود را به زن پیشکش و هدیه کند. این مهر محک خوبی برای علاقه واقعی مرد به زن است.
مرد بیشتر نیازمند جسم زن و نیروی جنسی اوست و اما زن بیشتر ابراز علاقه و محبت از سوی مرد را ترجیح می دهد و این بر اساس فطرت طبیعی زن و مرد است و می بینید که اسلام با چه ظرافتی به این نکته توجه کرده است ، مرد که بیشتر طالب جسم زن است باید بخشی از مال خود را بدهد تا جسم را بدست اورد و زن ان هدیه را می گیرد تا مهر و محبت مرد را حس کند.
در ازدواج موقت ، زن اجازه دارد مدتی را برای ازدواج تعیین کند اما بعد از صیغه نمی تواند این مدت را کم کند و فقط مرد در صورت تمایل می تواند تمام یا بخشی از ان را به زن ببخشد.
در ازدواج موقت مرد به زن همانند ازدواج دائم نفقه نمی دهد. ( گفته می شود نفقه دستمزدی است که مرد در ازای بچه داری و خانداری و شوهر داری و اداره زندگی به زن می دهد و در مورد ازدواج موقت چون اداره زندگی و بچه داری وجود ندارد نفقه لازم نیست )
زن و مرد از یک دیگر ارث نمی برند اما فرزندان ارث می برند.

می بینید که در ازدواج موقت و احکام ان عدالت و مساوات کاملا برقرار است.

ازدواج موقت و چند همسری
اگر با این دید نگاه شود که حکم ازدواج موقت به مردان اجازه داده است که به هر تعداد که بخواهند در ازای مهری و برای مدتی زن اختیار کنند ، این حکم در جهت تامین هوا و هوس مردان است. اما اگر به درستی به ان نگاه کنیم خواهیم دید که اسلام با این حکم به روابط زن و مرد سر و سامان داده است.
درست است که حکم ازدواج موقت به مردان اجازه تعدد زوجه را داده است ( البته مردان با ازدواج دائم نیز تا چهار زن می تواند داشته باشد ) اما حقیقت چیست ؟
ایا زنان در این حکم مورد ظلم قرار گرفته اند ؟
ایا این حکم فقط به نفع مردان است ؟
ایا این حکم یک جانبه است و حقوق زنان نادیده گرفته شده است ؟
ایا باید به زن ها هم ، اجازه تعدد زوج داده می شد ؟ ( چند شوهری )

چند شوهری
در ابتدا یک نگاه به سیستم جسمی و روحی زن و مرد خواهیم انداخت. مرد و زن تفاوت هایی در جسم و همچنین اخلاق و روحیات با یکدیگر دارند. از نظر جسمی تعدد زوج برای زن ها ناممکن است و مشکلاتی را به همراه دارد که کاملا واضح و مشخص است و نیاز به توضیح ندارد . در جوامع بشری باید روابط بین افراد مشخصی باشد و وضعیت فرزندان در یک جامعه و خانواده مشخص باشد، واضح است که در صورت رواج چند شوهری تنها کسی که بیشترین اسیب را خواهد دید شخص زن و فرزندان حاصل است.
در چند شوهری چطور باید فرزندان را تفکیک کرد؟ شاید امروزه با پیشرفت علم این کار ممکن و شدنی باشد اما تا زمان تولد فرزند ، تکلیف چیست ؟ چه کسی مسئولیت ان مادر و فرزند را تا زمان تولد به عهده می گیرد؟
در درجه بعدی ، فطرت و خصوصیت مردان به گونه ایی است که تمایل به چند شوهری ندارند و پذیرش ان برای مردان بسیار سخت است و هیچ گاه کانون خانواده با چند شوهری تشکیل نخواهد شد. حتی در طول تاریخ و در هیچ نقطه ایی از جهان شواهدی وجود ندارد که چند شوهری وجود داشته است و این خود نشان از عدم تمایل زن و مرد به چند شوهری است و نشان دهنده این موضوع که فطرت و غریزه زن و مرد با چند شوهری سازگار نیست و نخواهد شد.
به روشنی واضح است که در چند شوهری ، زن به شدت اسیب خواهد دید و تنها وسیله ی تامین هوس های مردان خواهد بود. با کمی دقت می توان دریافت این قیاس که اگر مردان اجازه چند همسری دارند به زنان هم باید اجازه چند شوهری داده شود یک مقایسه ابلحانه است و تنها طرفداران ان افراد هوس باز و دچار مشکلات روحی و اخلاقی هستند که با طرح برابری حقوق مرد و زن سعی در تامین مقاصد شوم خود دارند.

چند همسری
چند همسری در گذشته های دور و قبل از اسلام و در زمان اعراب جاهلیت و بین قوم یهود و همچنین ایرانیان در زمان ساسانیان وجود داشته است و این نشان دهنده این مطلب است که روحیات و فطرت زن و مرد تا حدودی با چند همسری منطبق است و امکان تشکیل خانواده و تولید نسل و تربیت فرزندان با چند همسری در تضاد نیست و از این رو دین اسلام چند همسری را منسوخ نکرده است و برای ان چارچوب و قاعده و قانون تعیین کرده است .

مطلبی را که می توان در توجیح چند همسری ذکر کرد بیشتر بودن جمعیت زنان نسبت به مردان است. (۳)
همواره در طول تاریخ و همچنین در این عصر جمعیت زنان بیشتر از مردان است . در ایران هم امار و ارقام همین موضوع را نشانن می دهد ،همچنین امارهایی که در مورد جوانان در سن ازدواج ارائه می شود نشان دهنده بیشتر بودن جمعیت دختران نسبت به پسران است که به شدت نگران کننده است.
با استناد به کثرت جمعیت زنان نسبت به مردان و این که همه زنان باید از حق داشتن همسر بهرمند شوند و این حق را داشته باشند که کانون خانواده را تجربه کنند و همچنین حق لذت بردن از غریزه جنسی را داشته باشند و این حقوق را حق مسلم زنان دانست باید برای این موضوع فکری کرد.
اگر طرفداران حقوق بشر و حقوق زنان بنا باشد از حقوق زنان دفاع کنند موظف اند از حقوق داشتن همسر ، تجربه زندگی ، داشتن فرزند ، تامین نیاز جنسی و … نیز دفاع کنند.
با کمی تامل خواهید دریافت که تنها راه احیای این حقوق زنان وضع قوانین است که هم پیوند خانواده و فرزندان و زناشویی را نابود نکند و هم تامین کننده این مشکل و حقوق زنان باشد و هم منطبق بر فطرت و روحیات زن و مرد باشد.مسلما بهترین و منطقی ترین حکم و قانون را دین اسلام ارائه می کند و ان ازدواج موقت و مجاز دانستن چند همسری است.

سخن اخر
امروز در جهان و حتی در کشور ما شاهد روابط ازاد و بدون قیدو بند دخترها و پسرها ، زن ها و مرد ها هستیم که نتایج وحشتناکی را به همراه دارد.
امروز دنیا شاهد فرزندان ناخواسته ای است که نتیجه هوس بازی مردان است ، شاهد سقط جنین ها است ، شاهد فرزندان بی پدر و مادر است ، شاهد خود فروشی و تن فروشی است ، شاهد سو استفاده جنسی از زنان است ، شاهد تجاوز جنسی است ، شاهد استفاده ابزاری از زن و جاذبه جنسی اوست ، شاهد فروپاشی کانون خانواده ها است ، شاهد نابودی عشق است ، شاهد نابودی مادر ، شاهد نابودی پدر ، شاهد نابودی زندگی است و تنها کاری که شاهدان می کنند دفاع کورکورانه از ازادی و حقوق زنان ، بیان ساده لوحانه برابری زن و مرد ، انتقادهای بی انصافانه از احکام اسلامی ، برداشت های غلط از ازدواج و احکام ان ، و در نهایت به اسم حمایت از زن و خانواده ، به اسم ازادی ، به اسم برابری ، تمام ارزش های زن و خانواده را نابود می کنند و به عنوان یک شاهد به ظاهر پردرد ، اراجیفی را ناله میکند و وجدان خود را اسوده کنند.

هدف اسلام از حکم ازدواج موقت رواج هوس بازی و چند همسری و ظلم به زن و حقوق او نیست. هدف اسلام دفاع از زن و حقوق اوست ، هدف حفظ ارزش زن و جلوگیری از تن فروشی او است ، هدف جلوگیری از بازیچه شدن زن است ، هدف عروسک نبودن زنان است ، هدف احیای مادر است ، هدف ارزش دادن به پدر است ، هدف پناه دادن به زن در کانون خانواده است ، هدف در قید و بند کردن، میل سرکش جنسی است ، هدف ازادی ، در کنار امنیت و احترام و ارزش زن است ، هدف جلوگیری از سقط جنین ها است ، هدف نبود فرزندان بی پدر است ، هدف رابطه ی انسانی زن و مرد است و …

و در پایان لازم به ذکر است
ازدواج موقت و چند همسری یک راهکار ، برای مواقع ضرورت و نیاز است و حکم یک پادزهر را دارد و برای سامان دادن به روابط زن و مرد و ثبات جامعه و خانواده است و هیچگاه نباید مورد سو استفاده قرار گیرد و یا جایگزینی برای ازدواج دائم و فرار مردان از تعهد زندگی و خانواده باشد. بلکه این نوع ازدواج باید یک ابزار کمکی برای تثبیت و تحکیم جامعه و خانواده باشد و به عقیده من امروز همان مواقع ضرورت و نیاز است که اگر از این ابزار به درستی و به موقع استفاده نشود ، پایه های خانواده و زندگی مشترک ان چنان ست و نابود خواهد شد که دیگر راه بازگشتی نخواهد بود. امروز اگر انسان ها به ارزش ها و احکام درست و واقعی اسلام بازگردند ، بشر و زندگی بشری از اسیب و نابودی مصون خواهد بود و اگر با اشتباهات و تعصبات و کج روی ها به این مسیر نامعلوم ادامه دهد ، بزودی بسیاری از ارزش ها و خانواده ها نابود خواهد شد.
بی شک عصر ما عصر نابودی ها است ، عصر نابودی ارزش ها ، انسان ها ، انسانیت ها ، عدالت ها ، مرد ها ، زن ها و … و شاید تنها راه نجات ، بازگشت به اسلام و حقیقت اسلام باشد

تفاوت ازدواج دائم و موقت

برخی از وجوه اشتراک آن دو عبارتند از:

۱)در هر دو ، مادر زن و دختر زن به مرد محرم و حرام می گردد . همچنین پدر شوهر و پسر او به زن .

۲)ازدواج زن شوهردار ( خواه متعه ، خواه دائم ) با مرد دیگری حرام است .

۳)زنا با زن شوهردار ( چه متعه ، چه دائم ) موجب حرمت ابدی  می شود .

۴)لازم است پس از جدایی در هر دو ( دائم و موقت ) ، زن عده نگهدارد .

۵)در هر دو نوع ، مرد نمی تواند به طور همزمان با دو خواهر ازدواج کند .

۶)خواستگاری از زوجه موقت همانند زوجه دائم حرام است.

عمده تفاوتهای عقد موقت با دائم عبارتند از:

۱)زن در عقد موقّت نفقه و ارث ندارد، ولى جمعى از فقها گفته اند این در صورتى است که شرط نفقه و ارث نکنند و اگر شرط کنند باید بر طبق آن عمل شود.

۲) زن در عقد موقّت آزاد است که کارى در خارج خانه براى خود انتخاب کند و اجازه همسر براى او شرط نیست مادام که مزاحم حقّ شوهر نباشد، ولى در عقد دائم بدون توافق این امر جایز نیست.

 ۳)در عقد موقت بر مرد لازم نیست شب ها نزد همسر موقّت خود باشدبرخلاف عقد دائم.

۴)در عقد موقت پایان مدّت به منزله طلاق است و بلافاصله زن باید عدّه نگه دارد، (هرگاه آمیزش صورت گرفته باشد)برخلاف  عقد دائم .

۵) عدّه عقد دائم سه بارعادت ماهیانه دیدن است که با دیدن مرحله سوّم عدّه تمام مى شود، ولى عدّه عقد موقّت دوبار بیشتر نیست.

۶)عدم وجود مهریه در ازدواج موقت موجب بطلان عقد است ولی در ازدواج دائم اجباری به مهرنیست و فقط مهرالمثل تعیین می شود.

۷)در ازدواج دائم هیچکدام از زوجین بدون جلب رضایت دیگری حق ندارد از بچه دار شدن جلوگیری کند ولی در ازدواج موقت جلب رضایت دیگری ضرورتی ندارد .فرزند حاصل ازازدواج موقت همانند فرزند حاصل از ازدواج دائم است.

برای بر هم زدن ازدواج دائم طلاق نیاز است اما در ازدواج موقت با پایان مدت زمان عقد پیمان عقد باطل می شود حتی شوهر می تواند همه یا بخشی از مدت زمان را به زن ببخشد واز هم جدا شوند

۸)در ازدواج دائم تعیین محل مسکن با شوهر است اما در ازدواج موقت ملاک قرارداد بین زن وشوهر است و اگر قراردادی نداشته باشند زن اجباری به ماندن در محل معین شده توسط شوهر را ندارد.

۹)در ازدواج دائم بر زن واجب است از همسرش تمکین کند ولی در ازدواج موقت الزامی نیست در ضمن در ازدواج موقت هر دو طرف می توانند زمان مراودات خود را از قبل تعیین کنند.

۱۰)در ازدواج دائم مرد حق ندارد بیش از چهار زن دائمی داشته باشد اما در ازدواج موقت می تواند تعداد زن بیشتری اختیار کند.

۱۱)برای بر هم زدن ازدواج دائم طلاق نیاز است اما در ازدواج موقت با پایان مدت زمان عقد پیمان عقد باطل می شود حتی شوهر می تواند همه یا بخشی از مدت زمان را به زن ببخشد واز هم جدا شوند.

۱۲)در ازدواج دائم با ایجاد سه بار فسخ نیاز به محلل پیدا می شود و فرد نمی تواند با همسر قبلی اش ازدواج کند اما در ازدواج موقت تعدد عقد ایرادی ندارد و محلل نمی خواهد.

۱۳)در ازدواج دائم «مسلمان» نمى تواند با «غیر مسلمان» ازدواج کند، ولى ازدواج موقت مرد مسلمان با زن غیر مسلمانى که از اهل کتاب است (مانند مسیحى و یهودى) مانعى ندارد.

میتوان گفت ازدواج موقت از جهات متعدّد و مۆثری با ازدواج دائم تفاوت دارد و زن و مرد آزادی عمل بیشتری دارند. اساساً خداوند حکیم این حکم را تشریع فرموده تا افرادی که شرایط زندگی دائمی را ندارند، دچار آلودگی و گناه نشوند و از طریق مشروع نیاز طبیعی و جنسی خود را تأمین کنند.

بدیهی است که ما با این خصوصیات طرفدار این قانون هستیم ـ چنان که در دین الهی بیکم و کاست وارد شده است ـ اینکه بعضی مردان و زنان از این قانون سوء استفاده میکنند، ربطی به قانون ندارد.

لغو این قانون، جلو آن سوء استفادهها را نمیگیرد، تنها شکل آنها را عوض میکند. به علاوه با نبود قانون، در حقیقت جواز هرگونه عملی صادر میشود.

مشکل جهل و عدم تربیت صحیح افراد را با تعویض قانون نمیتوان حل کرد.

تفاوت ازدواج موقت که از یکساعت تا چندین سال را میتواند دربربگیرد با زنا و رابطه نامشروع و آزاد هر مرد با هر زن این است که در عقد موقت، مسۆولیت همسرداری، اجرای صیغه ازدواج، ایجاد محرمیت بین بعضی از افراد، تعیین مهر و بار آن بر دوش مرد، محدودیت ازدواج با برخی افراد و در بعضی ایام، تکلیف عدّه برای زنان بین نه سال تا دوران یائسگی و آرامش روانی و جسمی به‎دلیل استفاده از راه مشروع وجود دارد که آن را از زنا ممتاز و جدا میکند. نکاح مدت دار راهی است که خداوند مقرّر فرموده و جواز شرعی دارد و انسان باید همواره در راه مجاز و سالم حرکت کند.

ازدواج موقت چیست؟

بر اساس آیه شریفه «فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَریضَهً» (نساء، ۲۴) ازدواج متعه تشریع شده است.

ازدواج در اسلام دو نوع می باشد.۱- ازدواج دائم ۲- ازدواج موقت(متعه). ازدواج موقت در اسلام یک ازدواج شرعی است و مثل ازدواج دائم، دارای خطبه عقد، مهریه و عده طلاق است.

در هر دو ازدواج، فرزندان، متعلق به والدین می باشد. در هر دو ازدواج طلاق مطرح است. ولی طلاق در ازدواج موقت به تمام شدن زمان عقد و یا بخشیدن زمان باقی مانده توسط شوهر، می باشد و طلاق، در عقد دائم به اجرای صیغه طلاق و حضور دو شاهد عادل است. تنها تفاوت ازدواج موقت با دائم در این است که بر مرد، نفقه زن(تهیه خوراک، پوشاک و مسکن) واجب نیست. در ازدواج موقت، بعد از تمام شدن زمان ازدواج و یا بخشیدن بقیه زمان توسط مرد، زن باید ۴۵ روز عده نگهدارد تا بتواند با مرد دیگری ازدواج نماید.

ازدواج موقت برای کسانی تشریع شده است که ازدواج دائم  برایشان میسور نیست. یا زنی که شوهرش فوت کرده و با وجود داشتن چند بچه یتیم، امکان رها کردن فرزندان و ازدواج دائم را ندارد؛ و جهت کنترل غریزه جنسی ازدواج موقت می کند.

نکته ای که باید مراعات شود این است که اگر زنی به عقد موقت درآمد و با تمام شدن زمان عقد، از همسرش جدا شد؛ اگر عده نگه ندارد؛ ازدواج با ایشان در حکم زنا است. زنانی که پولی می گیرند و بدون خواندن خطبه عقد با کسی رابطه جنسی برقرار می کنند؛ زناکار محسوب می شوند. همچنین زنانی که خطبه عقد می خوانند و بعد از تمام شدن مدت ازدواج، بدون این که عده ۴۵ روزه نگهدارند، به عقد مرد دیگری در می آیند این هم در حکم زنا است.

لذا صیغه موقت برای زنی که قبلا شوهر کرده و طلاق گرفته و یا شوهرش فوت کرده است؛ در  صورتی درست است که زمان عده وفات و یا عده طلاق او تمام شده باشد. بر اساس آموزه های دین مبین اسلام ، زن نمی تواند هر روز به عقد یک مرد درآید؛ چه در عقد دائم و چه در عقد موقت. ولی زنی که یائسه شده(از سن عادت گذشته و عادت ماهانه نمی بیند) برای ازدواج(چه دائم و چه موقت) نیاز به گذشت عده ندارد. ازدواج موقت با زنی صحیح است که اگر قبلا به عقد موقت مردی درآمده، عده اش که ۴۵ روز است بگذرد تا بتواند به عقد موقت مرد دیگری درآید. زن در هنگام عقد دائم و موقت، نباید در عده طلاق باشد.

 

ازدواج موقت و شرع

مشروعیت ازدواج موقت:
قرآن کریم در آیه‌۲۴ نساء به مسلمانان فرمان داده است که مهر زنانى را که از آنان استمتاع مى‌کنند بپردازند: «فَمَا استَمتَعتُم بِهِ مِنهُنَّ فَـاتوهُنَّ اُجورَهُنَّ». در این‌که مراد از استمتاع چیست، سه‌احتمال وجود دارد: ازدواج دائم، مطلق تلذذ از همسر، و ازدواج موقت. از این سه احتمال، احتمال نخست درست نیست; زیرا اولاً کلمه استمتاع، هرگاه مطلق و بدون قرینه باشد در ازدواج دائم ظهور ندارد. ثانیاً اگر مراد زنان دائم باشند لازمه‌اش این است که به مجرد عقد، پرداخت همه مهر واجب باشد; زیرا این آیه مى‌گوید: «فَـاتوهُنَّ اُجورَهُنَّ= مهر آنان را پرداخت کنید»; حال آن که در ازدواج دائم پرداخت همه مهر به مجرد عقد واجب نیست; بلکه ازدواج موقت چنین است; هم‌چنین مقصود، مطلق تلذذ جنسى از همسر نیز نیست; زیرا لازمه این احتمال این است که بر همسرانى که با زنان خود آمیزش نکرده و لذتى نبرده‌اند، پرداخت مهر واجب نباشد; در‌حالى‌که اگر مرد از همسر دائم خود، پیش از آمیزش جدا شود، باید نیمى از مهر را پرداخت کند. بنابراین، احتمال سوم، یعنى ازدواج موقت متعین مى‌گردد. افزون بر این، جمعى از صحابه و تابعان، مانند ابن‌عباس، ابى‌بن کعب، سعیدبن جبیر و سدّى، آیه را این‌گونه قرائت کرده‌اند: «فَمَا استَمتَعتُم بِهِ مِنهُنَّ اِلى اَجَل مُّسَمًّى» ; یعنى اگر از زنان تا مدت معینى بهره‌بردید; که در این صورت دلالت آیه در ازدواج موقت صریح خواهد بود. البته افزودن «الى أجل مسمّى» را باید حمل بر بیان و تفسیر آیه کرد; زیرا قرائت اهل بیت(علیهم السلام)و عموم مسلمانان برخلاف آن است. اکثر اهل سنت و اجماع امامیه نیز دلالت آیه فوق را بر ازدواج موقت پذیرفته‌اند. قرآن در ادامه آیه مى‌گوید: اگر طرفین عقد مقدار مهر را پس از توافق، کم و زیاد کنند، مانعى ندارد: «ولا‌جُناحَ عَلَیکُم فیما تَراضَیتُم بِهِ مِن بَعدِ الفَریضَهِ». (نساء/۴، ۲۴) برخى مراد از مهر مذکور را مهر ازدواج دائم دانسته‌اند; اما امامیه و برخى از اهل‌سنت آن را به ازدواج موقت مربوط دانسته و گفته‌اند: مانعى ندارد که پس از انقضاى مدت و با‌عقدى جدید مرد مهر را و زن مدت را افزایش‌دهد.
دلیل دیگر بر مشروعیت متعه روایات‌است. از ابن‌مسعود نقل شده که با پیامبر در جنگ‌ها شرکت داشتیم; در‌حالى‌که همسرانمان را به‌همراه نداشتیم. به پیامبر(صلى الله علیه وآله)عرض کردیم: آیا مى‌توانیم خود را اخصاء (اخته) کنیم؟ پیامبر ما را از این کار منع کرده، به ما اجازه دادند تا در مقابل دادن جامه‌اى (به عنوان مهر) زنان را تا مدتى معین متعه کنیم; سپس آن حضرت این آیه را تلاوت‌کرد که مى‌گوید: چیزهایى را که خداوند حلال کرده بر خود حرام نکنید: «لا تُحَرِّموا طَیِّبـتِ ما اَحَلَّ اللّهُ لَکُم». (مائده/۵‌، ۸۷) در روایتى دیگر از سَبْره جُهَنى نقل شده که پیامبر‌اکرم(صلى الله علیه وآله)در سال فتح مکه یا حجه‌الوداع به‌مسلمانان اجازه دادند تا زنان را متعه کنند. در‌پى این عمل، سَبْره گوید: با یکى دیگر از مسلمانان به این عمل اقدام کردیم. در حدیثى دیگر جابربن عبداللّه و سلمه‌بن اکوع گویند: روزى منادى رسول‌خدا بر ما وارد شد و گفت: پیامبر(صلى الله علیه وآله)به شما اجازه داده است که زنان را متعه کنید.
افزون بر سنت پیامبر(صلى الله علیه وآله)روایات متعددى از صحابه که حکایت از جواز این عمل دارد نیز نقل شده است; چنان‌که عمران‌بن حصین گوید: آیه متعه در کتاب خدا نازل شد و ما در عهد پیامبر(صلى الله علیه وآله)به آن عمل مى‌کردیم و آن حضرت تا زمان وفات خویش از آن نهى نکرد. از جابربن‌عبداللّه نقل‌شده: ما در عهد پیامبر و ابوبکر با مقدارى خرما و آرد زنان را متعه مى‌کردیم، تا این‌که عمر از آن نهى کرد. از صحابه افرادى دیگر، مانند: اسماء دختر ابوبکر، ابن‌مسعود، ابن‌عباس، معاویه‌بن‌ابى‌سفیان، عمروبن حریث، ابوسعید خدرى و سلمه‌بن اکوع و برخى تابعان هم‌چون طاوس، عطاء، سعیدبن جبیر، مجاهد، سدّى و حکمه‌بن‌عتیبه و دیگران ازدواج موقت را روا‌دانسته‌اند. سخن معروف عمر: «دو متعه در عهد پیامبر(صلى الله علیه وآله)روا و جایز بود; ولى من از آن دو‌نهى کرده، مرتکبان آن را مجازات مى‌کنم: یکى‌متعه زنان و دیگرى متعه حج نیز بر مشروعیت این امر دلالت دارد.
از اهل بیت(علیهم السلام) نیز در مشروعیت ازدواج موقت روایات فراوانى نقل شده است; از‌جمله از على(علیه السلام)روایت شده که اگر عمر از متعه نهى نمى‌کرد، جز انسان شقى مرتکب زنا نمى‌شد. از امام باقر(علیه السلام)درباره متعه سؤال شد. آن حضرت فرمود: خداوند متعه را در کتاب خود و سنت پیامبرش حلال کرده است و تا قیامت حلال خواهد بود. در روایتى دیگر امام صادق(علیه السلام)درباره آیه‌۲ فاطر/۳۵ که مى‌گوید: خداوند درى را که بر روى بندگان بگشاید کسى را یاراى بستن آن نیست: «ما یَفتَحِ اللّهُ لِلنّاسِ مِن رَحمَه فَلا‌مُمسِکَ لَها» فرمود: متعه از این قبیل است.

ازدواج موقت و اجتماع

ازدواج موقت ضرورت اجتماعى:
از میان شرایع، اسلام برترین و کامل‌ترین شریعت الهى است که در آن به همه نیازهاى فطرى بشر توجه شده و براى رفع آن احکام و دستورات متعددى تشریع گردیده است. یکى از نیازها و غرایز بشر و شاید قوى‌ترین غریزه او، غریزه جنسى است و حکمت الهى و کامل بودن دین اقتضا مى‌کند که براى رفع آن، راه‌هاى مشروعى قرار داده شود. یکى از راه‌هاى رفع این نیاز ازدواج دائم است; لیکن بدیهى است که ازدواج دائم براى همه انسان‌ها از سن بلوغ میسر نیست و موانعى مانند: نداشتن بلوغ فکرى، امکانات اقتصادى، موقعیت اجتماعى و غیره وجود دارد که مانع تحقق این امر مى‌گردد و بر فرض امکان ازدواج دائم، بسیارى از افراد، به‌ویژه جوانان براثر مشکلات و محدودیت‌هاى ناشى از ازدواج دائم، از ازدواج دائم گریزان بوده، به آسانى به آن تن نمى‌دهند. افزون بر این، در برخى موارد براى مردان همسردار نیز امکان ارضاى غریزه جنسى فراهم نیست; مانند این‌که یکى از زوجین به سفرى طولانى رفته یا زن مریض باشد. بنابراین، ضرورت فردى و اجتماعى ایجاب مى‌کند که خداوند براى رفع نیاز بشر و جلوگیرى از سقوط انسان در دام فساد و فحشا راه دیگرى جز ازدواج دائم را تشریع کند. تشریع ازدواج موقت در اسلام در واقع پاسخى به همین نیاز فطرى انسان است. ازاین‌رو که ایجاد چنین راهى، از نیازهاى اساسى بشر و ضروریات هر جامعه است، برخى از غیر مسلمانان و حتى برخى مسلمانان که ازدواج موقت را حرام مى‌دانند، روش‌هایى، شبیه ازدواج موقت براى رفع نیاز انسان و حل معضلات اجتماعى ارائه کرده‌اند; از‌جمله راسل دانشمند معروف انگلیسى در کتاب زناشویى و اخلاق به راه حل یکى از قضات دادگاه جوانان اشاره کرده است که مى‌گوید: جوانان باید بتوانند در یک زناشویى جدید وارد شوند که با زناشویى معمولى (دائم) از سه جهت تفاوت دارد: ۱-طرفین قصد بچه‌دار شدن نداشته باشند; ۲-جدایى آن‌ها به آسانى صورت پذیرد; ۳-پس از طلاق، زن هیچ گونه حق نفقه‌اى نداشته باشد. راسل پس از ذکر این پیشنهاد مى‌نویسد: من گمان مى‌کنم اگر چنین امرى به تصویب قانون برسد گروه کثیرى از جوانان، از‌جمله دانش‌جویان دانشگاه‌ها به زندگى مشترک تن بدهند که این زندگى متضمن آزادى و رهایى از بسیارى از روابط جنسى پرهرج و مرج کنونى خواهد بود. گروهى از عالمان متأخر اهل سنت نیز به ضرورت ازدواجى ساده و کم تعهد پى‌برده و ازدواجى را به عنوان «ازدواج مِسیار» (ازدواجى که در دفاتر رسمى ثبت نمى‌شود، و در آن زوجه از برخى حقوق خود، مانند: حق نفقه، مسکن و حق قَسم (هم خوابگى) چشم‌پوشى مى‌کند) را مطرح کرده‌اند.
برخى بر ازدواج موقت ایراد گرفته، مى‌گویند: ازدواج موقت نوعى فحشا است که زن در برابر دریافت مقدارى پول، خود را مى‌فروشد و این با کرامت انسانى منافات دارد و گاه مى‌گویند: این نوع ازدواج موجب مى‌شود افراد بى‌سرپرست هم‌چون فرزندان نامشروع در جامعه پدید آیند. در پاسخ باید گفت: طرح این ایرادها بر اثر ناآشنایى با ماهیت ازدواج موقت است. ازدواج موقت داراى قوانین و مقرراتى، همانند ازدواج دائم است. در این نوع ازدواج برخلاف فحشا، زن حق ندارد در یک زمان خود را در اختیار چند مرد قرار دهد. پس از پایان مدت مانند ازدواج دائم زن باید عده نگه دارد و فرزند به وجود آمده همانند فرزند ازدواج دائم مورد حمایت قرار گرفته، از همه احکام فرزند، از‌جمله ارث برخوردار خواهد بود.
ایراد دیگر این است که ازدواج موقت سبب مى‌شود بسیارى افراد هوس‌باز از این قانون، سوء استفاده کرده، مرتکب فحشا و کار حرام شوند. در‌پاسخ گفته مى‌شود: از کدام قانون سوء استفاده نشده؟ آیا اگر کسى در زیارت خانه خدا مرتکب کارى حرام، مانند فروش مواد مخدر شد باید جلوى حج گرفته شود؟
در نهایت عده‌اى مى‌گویند: تجویز ازدواج موقت براى تأمین هوس‌رانى مردان است که در پاسخ باید گفت: هدف از تجویز ازدواج موقت هوس‌رانى نیست. از دیدگاه اسلام و همه ادیان آسمانى هوس‌رانى مذموم و مردود است; ازاین‌رو در روایات اسلامى مرد «ذوّاق» یعنى کسى که زنان رابراى کام‌جویى گرفته، سپس طلاق‌مى‌دهد، لعن و نفرین شده است; بلکه هدف، رفع نیاز غریزى بشر و جلوگیرى از گرفتار شدن انسان‌ها به فحشا و حرام است. مؤید این مطلب روایات اهل بیت(علیهم السلام) است که در آن مردان همسردار که مانعى براى ارضاى غریزه جنسى ندارند، از متعه کردن زنان منع شده‌اند

احکام صیغه و همسریابی ازدواج موقت در فتاوای آیت الله بهجت

حکم ازدواج موقّت

۵۲۷. ازدواج موقّت از نظر اسلام چه حکمى دارد؟

ج. جایز، بلکه مستحبّ است.

جواز مطلق ازدواج موقّت

۵۲۸. آیا براى مردى که همسر دایم دارد، ازدواج موقّت جایز است؟

ج. جایز است.

اگر پدر اجازه  ى ازدواج با کفو را ندهد

۵۲۹. اگر پدر تا بیست یا سى سال دختر خود را تزویج نکند و دختر هم بخواهد با کفو شرعى خود صیغه کند، آیا اذن پدر لازم است یا خیر؟

ج. با فرض آن که دختر رشیده و عاقله است و زوجى را که براى خود در نظر گرفته کفو او مى  باشد و با اجتماع تمام شرایط، پدر از اذن امتناع نماید، اعتبار اذن پدر ساقط مى  شود و در هر حال رعایت احترام پدر و استیذان از او بشود خصوصا در عقد انقطاعى، واللّه  العالم.

صیغه دختر بدون اذن پدر

۵۳۰. آیا دختر باکره  اى را که بالغ و عاقل و رشیده است، بى  اذن پدر او مى  توان متعه کرد؟

ج. بنابر احتیاط، تکلیفا باید از پدر یا جدّ پدرى خود اجازه بگیرد، چون تکوینا مفسده دارد.

اجازه پدر در دختر غیرباکره

۵۳۱. زنى که در اثر زنا یا پریدن، بکارتش از بین رفته باشد، آیا براى ازدواج موقّت اجازه گرفتن از پدرش لازم است یا خیر؟

ج. اگر بکارتش به جماع از بین رفته، نیاز به اجازه ندارد.

عقد موقت دوشیزه بدون اطلاع دادن به خانواده  اش

۵۳۲. آیا صیغه خواندن براى دختر باکره بدون اطلاع خانواده  اش صحیح است؟ صحبت کردن آن ها با هم دیگر چه حکمى دارد؟

ج. باید احتیاطا با اجازه  ى پدر دختر باشد و صحبت کردن بدون اجرا عقدى مثل صحبت کردن با نامحرم هاى دیگر است.

زایل شدن بکارت با غیر جماع

۵۳۳. آیا ازدواج موقت با دخترى که بکارتش از راه غیر شوهر کردن از بین رفته است، نیاز به اذن پدر دارد؟

ج. اگر به غیر جماع زایل شده، باز هم نیاز به اذن پدر دارد، بنابر احتیاط ذکر شده.

اعتماد به گفته دختر در عقد موقت

۵۳۴. در عقد موقت آیا به صرف گفته  ى دختر که «پدر او راضى است»، نیازى به گرفتن پاسخ پدر هست یا خیر؟

ج. ظنّ به صدق او باشد، کفایت مى  کند.

صیغه جهت رابطه شغلى

۵۳۵. اگر در ازدواج موقت با دختر باکره بالغه و رشیده، ـ که فقط به منظور رابطه  ى متعارف شغلى و… باشد، نه مسایل زناشویى ـ ، آیا اجازه ولىّ او شرط است؟

ج. در لزوم اجازه به نحوى که ذکر شد، فرقى نمى  کند.

صیغه براى فرار از گناه

۵۳۶. دخترى بالغ ـ که قبلاً توسّط زنا ازاله  ى بکارت شده است و خانواده  ى او مطّلع نمى  باشند ـ تمایل به متعه با مرد مسلمانى را دارد. لکن حاضر به مطّلع کردن خانواده نیست و مرد مُصرّ به اذن از ولى است و از طرفى احتمال دارد که در پنهانى به زنا بیفتد. آیا بدون اذن، عقد موقّت وى جایز است؟

ج. در این فرض جایز است.

تخلف از اذن پدر در ازدواج دایم

۵۳۷. پدر به دختر اذن ازدواج دایم داده، آیا مى  تواند عقد انقطاعى کند؟

ج. تکلیفا بنابر احوط، جایز نیست و وضعا صحیح است.

ازدواج با کسى که پدرش فوت کرده است

۵۳۸. اگر پدر دختر باکره  اى فوت کرده باشد، مى  توان او را صیغه نمود؟

ج. اگر جدّ پدرى ندارد، جایز است.

ازدواج موقت و رابطه  ى آن با نظام اجتماعى

۵۳۹. آیا ازدواج موقت مرد به نفع جامعه است یا باعث متلاشى شدن جامعه مى  گردد؟

ج. به نفع جامعه است.

عدم ذکر مدّت و مهر در عقد موقّت با فرض دخول

۵۴۰. عقد موقّتى واقع شده است که به جهت جهل به مسأله یا فراموشى، مدّت و مهر را مشخّص نکرده  اند و جماع واقع شده است، حکم قضیه چیست؟

ج. حکم زنا را ندارد و اگر قصد مطلق نکاح را داشته  اند، منقلب به عقد دایم و مهرالمثل مى  شود.

عدم زوال محرمیّت با مادر زن بعد از پایان مدّت عقد

۵۴۱. خانمى دختر نابالغ خویش را براى مدّت دو روز براى مردى صیغه مى  خواند. آیا بعد از اتمام زمان صیغه به طور دایمى براى این خانم محرم است یا خیر؟

ج. بله محرم است، اگر با اذن ولىّ شرعى او بوده است و احوط این است که مدّتى پس از بلوغ را هم جزو زمان عقد قرار دهند هر چند بعدا زوج ابرا کند و آن زمان را ببخشد.

ازدواج موقت پسر و دختر با انگیزه  هاى مختلف

۵۴۲. اگر پسر و دخترى بخواهند از طریق ازدواج موقّت با همدیگر رابطه  ى شرعى داشته باشند، در صورت هاى زیر چه شرایطى معتبر است؟

۱) اگر رابطه صرفا رابطه  ى متعارف شغلى یا تحصیلى باشد؟

۲) اگر رابطه صرفا به خاطر استمتاع، جنسى بدون دخول باشد؟

۳) اگر رابطه به خاطر آمیزش جنسى (دخول) باشد؟

ج. در تمام صور جایز است، ولکن در باکره با اجازه ى پدر احتیاطا.

عقد موقّت براى محرمیّت

۵۴۳. اگر شخصى دختربچّه  ى خود را که قابل تمتّع نیست، به مدّت کوتاهى به منظور محرم شدن مادر آن بچّه به داماد، به عقد انقطاعى وى درآورد، آیا مادر آن بچّه به آن شخص محرم مى  شود؟

ج. بله، محرم مى  شود؛ هر چند احتیاط این است که مقدارى بعد از بلوغ را هم داخل کند، هر چند بعدا شوهر بقیه مدت را ابرا کند.

شرایط ازدواج موقت

۵۴۴. ازدواج موقت چه شرایطى دارد؟ آیا برقرارى رابطه با نامحرم به این نیّت که در آینده با هم ازدواج کنیم جایز است؟

ج. باید در ازدواج موقت مهر و مدت معین شود و بنابر احتیاط با اجازه ى پدر دختر صیغه  ى صحیح خوانده شود، و رابطه با نامحرم حرام است.

ازدواج موقت و ضرر به دختر

۵۴۵. آیا ازدواج موقت که موجب از بین رفتن بکارت مى  شود، به ضرر دختر نیست؟

ج. امکان دارد.

نفقه زن در ازدواج موقت

۵۴۶. آیا در ازدواج موقت نفقه زن بر مرد واجب است؟

ج. خیر، واجب نیست.

تفاوت عقد موقت و زنا

۵۴۷. فرق صیغه عقد موقت و زنا چیست و آیا مرد خودش مى  تواند عقد را جارى کند؟

ج. عقد موقت مثل دایم مشروع و مشروط به شرایط است و مرد هم مى  تواند صیغه  ى صحیح را جارى کند و هم چنین زن نیز مى  تواند صیغه را خود جارى نماید.

حرمت مادر زن بر داماد در عقد موقت

۵۴۸. آیا در ازدواج موقت نیز مادر زن بر داماد حرمت دایمى پیدا مى  کند؟

ج. بله.

وکیل گرفتن جهت اجراى صیغه عقد

۵۴۹. حکم وکیل گرفتن و خواندن صیغه در عقد موقت چیست؟

ج. به ذیل مسأله  ى ۱۸۸۳ رساله رجوع شود.

حقوق همسران در ازدواج موقت

۵۵۰. زن و مردى که صیغه شده  اند، چه حقوقى نسبت به هم دارند؟

ج. مرد حق استمتاع و زن حق مهر دارد.

سهو در مهریّه  ى عقد موقّت

۵۵۱. فردى قبل از ازدواج دایم، ازدواج موقّت کرده است و توافقى که روى مهریّه عقد دایم شده بود را سهوا مهریّه عقد موقّت قرار داده  اند، تکلیف چیست؟

ج. احتیاط در این است که شوهر مدت عقد موقت را ببخشد و زن هم او را از مهر ابرا کند و باز عقد موقّت را تجدید کنند.

بذل مدت ولىّ یا قیّم صغیر

۵۵۲. در عقد موقّتِ صغیر، آیا ولىّ یا قیّم وى مى  تواند بذل مدّت به زوجه نماید؟

ج. ولىّ یا قیّم با اذن حاکم مى  تواند با گرفتن مالى از زوجه که به نفع صغیر است، بذل مدت نماید و احتیاط در موارد امکان صبر ـ مثل نزدیک بودن زمان بلوغ ـ ترک نشود.

شرط نفقه در ازدواج موقت

۵۵۳. در عقد ازدواج موقّت، آیا شرط نفقه نافذ است؟

ج. اگر شرط اعطاى مقدار نفقه باشد، ظاهرا آن شرط الزام  آور است، اگرچه تخلّف آن موجب خیار در عقد نکاح نیست.

اختلاف زوجه با زوج و عاقد در دایم یا موقّت بودن عقد

۵۵۴. بین زوجین اختلاف شده و زوجه مى  گوید عقد، دایم بوده و زوج و عاقد مى  گوید موقّت بوده است. قول کدام یک مقدّم است؟

ج. ظاهرا قول زوج و عاقد مقدم است؛ زیرا آن ها منکر علقه  ى زوجیّت پس از مدت هستند و زوجه مدّعى آن است که اگر زوجه بیّنه اقامه نکند، منکر حلف مى  کند. گرچه احتیاط در این است که زوج پس از انقضاى مدّتى که قایل است، طلاق را اجرا کند.

اجراى عقد موقت بدون حضور شاهد

۵۵۵. آیا انسان بدون وجود شاهدى مى  تواند صیغه عقد موقت را بخواند؟ در صورت مواجه شدن با نیروهاى انتظامى چگونه باید جواب دهد؟

ج. بدون شاهد هم مى  توانند عقد بخوانند و قول آن ها هم به خواندن عقد، قابل قبول است.

کم ترین و بیشترین زمان ازدواج موقت

۵۵۶. کم ترین و بیشترین زمان ازدواج موقت چه قدر است؟

ج. مقدار، منوط به رضایت طرفین است و فرقى بین این که زمان آن بلند یا کوتاه باشد نیست؛ پس در طرف طول زمانى که مظنون است عدم بقا تا آن زمان تا به سفاهت نرسد، و در طرف کوتاهى، به لحظه معیّن با قابلیت استمتاع؛ اگرچه به غیر جماع باشد در آن زمان کافى است.

تمدید عقد موقت

۵۵۷. در عقد موقت اگر هنوز مدت تمام نشده باشد مى  توان مدت را تمدید کرد، یا این که آن را به عقد دایم تبدیل کرد؟

ج. قبل از پایان مدت یا بخشیدن بقیه مدت، عقد دایم یا موقت باطل است. (جهت اطلاع بیشتر به مسأله  ى ۱۹۰۴ رساله رجوع شود.)

بطلان عقد موقّت با عدم تعیین مهر و تحقّق وطى به شبهه

۵۵۸. مردى زنى را به این صورت فریب داده که به او گفته من تو را به نکاح دایم خود درمى  آورم، ولى شرط نکاح دایم این است که اوّل تو را به عقد موقّت درآورم. او را بدون تعیین مهر به عقد موقّت درآورده، با رضایت زن، و پس از آن، از او ازاله  ى بکارت کرده و مبلغى را به او داده و او را رها کرده است. آیا این عقد صحیح است؟ حکم قضیه را بیان فرمایید.

ج. چون مهر را در عقد موقت تعیین نکرده، آن عقد باطل بوده است. اگر مرد دانسته این کار را کرده، این وطى از طرف او زنا است، ولى چون زن این را نمى  دانسته از طرف او وطى به شبهه بوده و در وطى به شبهه چه از طرف زن به تنهایى یا از طرف هر دو باشد، زن استحقاق مهرالمثل را دارد و چون ازاله  ى بکارت شده، استحقاق مهرالمثل باکره را دارد و ارش البکاره هم در همان مهر تداخل مى  کند.

حکم عدم ذکر مدّت در عقد موقّت

۵۵۹. اگر در ازدواج موقت از روى فراموشى و یا به علت جهل نسبت به مسأله، ذکر مدّت انجام نشود، حکم آن چیست؟

ج. آن نکاح باطل است، ولى اگر قصد عاقد به قصد اصل نکاح منحل شود و قصد متعه از باب تعدّد مقصود باشد، عقد منقلب به دایم مى  شود، به خلاف وحدت مقصود؛ و در موردى که تحلیل قصد واضح نیست، احتیاط در این است که اگر راضى به دوام باشند، عقد را تجدید کنند و اگر راضى به آن نباشند، طلاق دهند.

عدّه  ى متعه

۵۶۰. عدّه  ى زنى که حیض مى  شود ـ در ازدواج موقت ـ دو حیض است. حال اگر زن بعد از انقضاى مدت بلافاصله حیض شود و پس از انقضاى حیض و پاک شدن و فاصله شدن کم ترین زمان پاکى که ۱۰ روز است با خوردن قرص حیض شود ـ که مجموع مدّت عدّه مثلاً ۲۰ روز مى  شود ـ آیا مى  تواند شوهر کند؟

ج. ظاهرا مى  تواند.

متعه در عدّه  ى رجعیّه

۵۶۱. در عدّه  ى رجعیّه فردى عیال قبلى خود را متعه مى  کند. آیا متعه صحیح است؟ و آیا عمل او رجوع محسوب مى  شود؟

ج. متعه لغو است، ولى رجوع محسوب مى  شود، ظاهرا.

مجهول بودن زمان متعه

۵۶۲. اگر در عقد متعه مدّت ذکر شود ولى مجهول باشد، مثل بازگشت فلان مسافر از سفر، آیا متعه باطل است یا به دایم منقلب مى  شود؟

ج. ظاهرا متعه باطل است.

اعتبار قول زن در یائسگى و بیوه بودن خود

۵۶۳. اینجانب تصمیم به ازدواج موقّت با زن یائسه  اى دارم. اگر از وى سؤال کنم که یائسه هستى و در جواب بگوید آرى، هم چنین اگر سؤال شود که شوهر دارد یا نه، بگوید شوهر ندارم، آیا قول او شرعا حجّت است و من مى  توانم با او ازدواج کنم؟

ج. اگر بر کذب او یقین ندارید، ادّعاى او در این که خلیّه است و مى  تواند شوهر کند قابل اعتماد است و اگر متّهمه است، بهتر است مراعات احتیاط شود.

۵۶۴. دخترى ۲۴ ساله هستم. حدود ۶ سال پیش در حالى که باکره بودم، به صیغه  ى موقّت مردى درآمدم و اکنون بعد از ۶ سال احتمال ۹۹% مى  دهم که نه مهریّه تعیین شده بود و نه مدّت عقد مشخص گردیده بود و اکنون هم هیچ دسترسى به آن مرد ندارم. تکلیف بنده چیست؟ آیا بنده به عقد دایم ایشان درآمده  ام یا این که عقد باطل بوده و اکنون مى  توانم ازدواج کنم؟

ج. اگر عقد دایم بوده و مهر قرار داده نشده، به مهرالمثل برمى  گردد و اگر عقد موقّت بوده و مهر قرار داده نشده، عقد باطل است و اگر عقد موقّت بوده و زمان ذکر نشده، در صورتى که قصد خصوص عقد موقت ـ به طورى که بر عقد دایم اصلاً راضى نباشد ـ نشده، به دایم منقلب مى  شود.

ازدواج موقّت ۹۹ ساله

۵۶۵. آیا ازدواج موقّت ۹۹ ساله صحیح است و آیا حکم عقد دایم را پیدا مى  کند؟

ج. تا هر مقدارى که به سفاهت نرسد، ازدواج موقّت صحیح است.

جهل به تعیین زمان و مهر در عقد

۵۶۶. اگر بدون علم به لزوم تعیین مهر و زمان در ازدواج موقت، زن و مردى ازدواج کنند و فرزندى حاصل شود، بعد به لزوم تعیین پى ببرند، آیا ازدواج آن ها حرام بوده و بچه آن ها حلال  زاده نمى  باشد؟

ج. اگر منقلب به ازدواج دایم نشده باشد، وطى به شبهه و آن فرزند، فرزند شبهه و حلال زاده است.

اجبار مرد بر بخشش مدت عقد

۵۶۷. در ازدواج موقت، در شرایطى که زن در عسر و حرج واقع شود، آیا اجبار مرد بر بذل مدت باقى مانده صحیح مى  باشد؟

ج. خیر، مگر از جانب حاکم شرع جامع شرایط باشد.

چگونگى ازدواج موقت با زنان غیر مسلمان

۵۶۸. آیا نحوه ازدواج موقت با زن مسلمان و غیر مسلمان متفاوت است؟ اگر زن و مرد از دو جاى متفاوت و با زبان مختلف باشند، نحوه جارى ساختن صیغه موقت چگونه است؟

ج. نحوه  ى ازدواج تفاوت ندارد و در اجراى صیغه، باید هر کدام بفهمد که عقد ازدواج را اجرا مى  کند.

عقد موقت با اهل کتاب بدون مهریه

۵۶۹. ازدواج موقت با زنان اهل کتاب که بدون مهریه، راضى به این ازدواج باشند صحیح است؟

ج. باید مهر معیّن داشته باشد.

ازدواج موقّت با زوج مدّعىِ اسلام و انکشاف زرتشتى بودن وى

۵۷۰. مردى است زرتشتى به زن مسلمانى مراجعه و خود را مسلمان و پیرو شریعت مقدّس اسلام معرّفى مى  کند. مطابق موازین شرع اسلام، نزد عاقد مسلمان و واجد شرایط با انعقاد عقد ازدواج به طریقه  ى اسلامى و به صورت موقت آن زن را تزویج و در سند نکاحیّه رسمى، مذهب خود را مسلمان اعلام مى دارد. بعدا معلوم مى  گردد که او مجوسى است، حاصل این ازدواج دو فرزند است. حکم ازدواج فوق چیست؟ آیا این مرد و دو نفر فرزندان مذکور مسلمان شناخته مى  شوند؟ زوجه مذکوره چه وظیفه اى دارد؟

ج. طریقى براى صحّت نکاح زن مسلمان با مرد غیر مسلمان حتى در عقد موقت نیست، اگرچه کتابى یا مجوس باشد. پس با تفحّص از حال فعلى و سابق، اگر اسلام مرد احراز شد که ملتزم به لوازم اسلام و ایمان است و در حال عقد این چنین بوده است، یا آن که اماره  ى معتبر بر اسلام و ایمان آن وقت به دست آمد که احکام اسلام بار مى شود؛ و در غیر این صورت نسبت اولاد به مادر صحیح است و آن ها تابع مادر ـ که اشرف است در اسلام ـ مى باشند و جدایى مادر از زوج لازم و متعیّن مى  گردد و عدّه  ى وطى به شبهه بر مادرى که ندانسته بوده، ثابت است.

ازدواج موقّت با زن مجوسى

۵۷۱. آیا ازدواج موقّت با زن مجوسى جایز است یا نه؟

ج. محلّ تأمّل است. پس باید احتیاطا ترک شود.

عقد موقّت اهل کتاب توسط مرد مسلمانى که همسر مسلمان دارد

۵۷۲. آیا مرد مسلمانى که همسر مسلمان دارد، مى  تواند زن اهل کتاب را به عقد موقّت خود درآورد؟

ج. مى  تواند با آنان به صورت عقد موقت ازدواج کند.

عقد موقت زنان فاحشه

۵۷۳. آیا فواحش را مى  توان عقد موقّت کرد؟

ج. بله، مى  شود، هر چند خلاف استحباب است.

به عقد درآوردن زنان خیابانى

۵۷۴. متعه نمودن زنان بدکاره چه حکمى دارد؟ و باید شرایط ازدواج موقت از نظر عده و… رعایت شود یا نه؟

ج. متعه کردن آن ها قبل از توبه  ى شان، کراهت دارد و باید تمام شرایط ازدواج موقت رعایت شود.

عدم لزوم فحص از عده  ى زن

۵۷۵. مردى زنى را به عقد موقّت خود درمى  آورد. در بین مباشرت با آن زن شکّ مى  کند که آیا او از زنانى است که زیاد صیغه مى  شود و عدّه نگه نمى  دارد یا نه؟، آیا تحقیق واجب است؟

ج. واجب نیست.

ثبت ازدواج موقت

۵۷۶. آیا در ازدواج موقت نیازى به ثبت آن در محضر رسمى مى باشد؟

ج. شرعا لازم نیست.

صیغه زن بدون اجازه از همسر

۵۷۷. اگر مردى به همسرش دسترسى نداشته باشد، آیا بدون اجازه او مى  تواند زنى را صیغه کند؟

ج. بله، مى  تواند.

ازدواج موقت مرد با داشتن همسر دایم

۵۷۸. آیا مرد با داشتن همسر دایم، مى  تواند ازدواج موقت کند؟ رضایت و اجازه همسر دایمى او چه نقشى دارد؟

ج. مى  تواند و نیازى به اجازه  ى همسر دایمى ندارد.

ازدواج موقت براى کسى که طواف نساء را انجام نداده است

۵۷۹. کسى که طواف نساء و نماز آن را به جا نیاورده، آیا مى  تواند ازدواج موقت کند؟

ج. خیر، نمى  تواند.

فرزند حاصل از ازدواج موقت

۵۸۰. فرزندى که از ازدواج موقت متولد مى  شود مربوط به پدر است یا مادر؟

ج. مربوط به هر دو است.

۵۸۱. آیا این مطلب صحیح است که مسؤولیت طفل حاصل از نزدیکى در زمان ازدواج موقت با مرد نمى  باشد؟

ج. خیر، صحیح نیست.

زنا در ایام عقد موقت

۵۸۲. در ازدواج هاى موقت، که گاهى شوهر براى مدتى طولانى مفقود مى  شود، اگر زن در این مدت مرتکب زنا شود، آیا بر شوهرش حرام ابدى مى  شود؟

ج. خیر، حرام نمى  شود.

فریب مرد در ازدواج

۵۸۳. زنانى که شناخته شده هستند که فقط براى گرفتن مهریه ازدواج مى  کنند و بعد از گرفتن آن از شوهر جدا مى  شوند، اگر کسى عالم یا جاهل به این موضوع با آن ها ازدواج کند و این بلا بر سر او آید، آیا مى  تواند از دادن مهریه خوددارى کند یا خیر؟

ج. خیر، باید مهریه را بدهد؛ ولى در موقت تا مدت تمام نشده، حق استمتاع دارد و در دایم، طلاق به دست شوهر است و اگر ادعاى تدلیس در بین است، به حاکم شرع مراجعه مى  شود.

انکار طفل در عقد موقت

۵۸۴. شخصى زن جوانى را متعه کرده و با اقرار خود مواقعه نیز انجام شده و زن مزبور پس از آن حامله شده است و طفل را به مرد متمتّع نسبت مى  دهد ولى مرد منکر الحاق ولد به خود مى  باشد. آیا قسم به نفى ولد از طرف مرد در این صورت مشروعیّت دارد؟

ج. اگر معلوم نباشد که به مجرد احتمال یا گمان نفى کرده، به نفى ولدِ شوهر، ولد منتفى مى  شود ظاهرا، اگرچه نفى براى او بدون علم تکلیفا جایز نیست؛ اگرچه عزل نماید یا ظنّ به انتفا داشته باشد یا زن را متهمه بداند، و على اى حال در عقد انقطاعى لعان نیست.

نفى فرزند در ازدواج موقت

۵۸۵. فرزندى که در ازدواج موقت حاصل مى  شود، اگر زن آن را به مرد نسبت دهد، مرد مى  تواند آن را از خود نفى کند؟ اگر اقرار به مباشرت داشته باشد، نفى ولد چه حکمى دارد؟

ج. خیر، اگر علم به نفى ندارد نمى  تواند نفى ولد کند و با علامات مفیده  ى ظن به انتفا، محکوم به لحوق است به واسطه  ى فراش، و در صورت نفى زوج، ولد بدون لعان از او منتفى است.

عدم اطلاع از وضعیت شوهر در عقد موقت

۵۸۶. تکلیف زنانى که براى چند سال به ازدواج موقت مردى در مى  آیند؛ ولى بعد از مدتى دیگر، از آن مرد خبرى نمى  شود، چه مى  باشد؟

ج. باید صبر کنند تا مدت عقدشان تمام شود.

اطاعت زن از مرد در عقد موقت

۵۸۷. در ازدواج موقت، حدود اطاعت زن از شوهر، شامل چه مواردى مى  باشد؟

ج. در استمتاعات باید تمکین کند.

تبدیل عقد موقّت به دایم

۵۸۸. هر گاه زنى را یک ساله متعه کرده پس از شش ماه مى  خواهد او را به عقد دایم درآورد، وظیفه چیست؟

ج. آن شش ماه دیگر را ببخشد، بعد او را عقد کند.

بخشش نصف مدّت

۵۸۹. در عقد موقّت، شوهر نصف مدّت را مى  بخشد. آیا مهر هم تقسیط مى  شود یا همه ى مهریه را باید بپردازد؟

ج. اگر قبل از دخول باشد، نصف مهر و اگر بعد از دخول باشد، تمام مهر را باید بپردازد.

اختلاف مرجع دختر و پسر در عقد موقت

۵۹۰. اگر مردى دخترى را بدون اذن پدر به عقد موقت خود درآورد، در صورتى که مرجع تقلید آن دختر چنین عقدى را باطل مى  داند، آیا محرمیت مادر دختر و دیگر احکام ازدواج بر آن مترتب مى  شود؟

ج. هر کدام از مرد و زن و مادر او یا غیر او، به فتواى مرجع تقلید خود عمل کنند.

منبع: سایت آیت الله بهجت، بخش استفتائات

همچنین برای همسریابی ازدواج موقت سایت معتبر حافظون پیشنهاد می گردد.